T is eigenlijk zo gewoon
Een bed, een dak, een leven
T is eigenlijk zo gewoon
Dat ik adem, eet en slaap
T is eigenlijk zo gewoon
In het hier en nu, te kunnen leven…

T is eigenlijk zo mooi
Te zijn waar ik nu ben
T is eigenlijk zo gewoon
En zo heerlijk te weten
Dat alles, ook gewoon,
Weer alles op tijd
En van zelf weer goed gekomen is

T is eigenlijk zo bijzonder
Dat alle tijd mij wordt gegeven
Dat ik al mijn fouten en misstappen heb mogen maken
Om mijn passie en mijn ongeduld zelf(s) te (leren) temmen

Ik moet nu aan jou en aan mij(n) zelf (ziel)
De liefde bekennen
Dat ik vooral pas door jou
Mijzelf door en door heb leren (h/er)kennen

T is eigenlijk een wonder
Dat op de hele aarde
Er niemand is, zoals jij of zoals ik
En dat wij samen zo gewoon
En zo gelukkig, samen uniek,
Maar o zo gewoon,
Ook gelukkig een stel,
Samen, zijn.

Een samenzijn vol tegenstellingen
Een rustig mens, bedachtzaam en lief
De ander onrustig, impulsief en doortastend
De een zo dynamisch
De ander vol kracht
En het geheel speelt samen
Het mooiste spel van het leven
Samen leven, het dagelijks leven
Is het beleven van eenvoudig
Zijn (het) Liefdespel

Je bent mijn liefste minnaar
Jij bent mijn maatje, mijn lief
Jij bent mijn rustpunt, mijn thuis
Mijn veilige haven
Waar ik steeds naar terug wil keren
Als ik even weg, op mijn pad, ben geweest.

Mijn grootste opdracht in dit leven
Is om naar de Liefde,
Naar Gods Beeld en in Zijn Woord
Te geloven en samen te willen groeien
En boven al het rumoer uit
Te willen luisteren… naar God

Maar God, wat ben ik, hier en nu,
Ook zielsgelukkig
Want jij, mijn liefste,
Jij hebt mij hier op aarde lief….

©ellisvogels2011