Er wordt zo veel gesproken…
Over God, de Kerk, geloof, religie….
En iedereen heeft een idee, een mening, soms dogmatisch zelfs…
Ook als mensen denken dat ze zelf juist vrij van dogma’s zijn…
Of zichzelf door er over te praten
Van oude dogma’s willen bevrijden…

Het is zo moeilijk…
Niets te vinden van een ander…
Zelfs over hoe de ander God beleeft of wil zien
Over hoe de ander zelf God wil benoemen….

Het is zo moeilijk….
Vrij te zijn…
Van (persoonlijk) denken
Over God, liefde en geloof….

En in al die woorden die mensen denken en spreken over God en geloof
Benoemt men juist de wens tot liefde, naastenliefde
Door de stilte te roemen…
En wil men die stilte door (samen zijn)
In bijvoorbeeld het gebed vinden….

Is het niet gewoon een juiste stap
Op de weg naar God
Om stil te zijn over de ander…
Over wat de ander vindt, denkt, doet
Om God zelf te leren kennen en te beleven?

Het is zo moeilijk…
Dat ik dit denk en wil leven…
En dit over willen te brengen…
Zonder dat ik zelf geoordeeld word….

©ellisvogels 2-12-2013