God ben Je er?
Heb Je even?
Hoor Je mij?
Heb Je even tijd voor mij?

God ben Je open?
Of ben Je ook boos, druk of ergens anders mee bezig?
Ben Je ook soms moe of juist heel blij?
Kan ik jou dan toch even storen?
Heb Jij dan toch even wat ruimte voor mij?

Ik zie wel al die andere mensen
Maar ook; iedereen heeft zijn eigen sores
Ik zie ook aan hun ogen dat ze niet bij mij zijn
Als ik tegen hen mijn hart wil luchten.

Lieve God, ik wil zo graag praten
Delen waar ik mee bezig ben
Iedereen doet maar wat ze zelf willen
En denken alleen maar aan wat ze zelf moeten of zouden doen

Niemand luistert naar me
Niemand heeft weet van mij
Niemand kent mij
Zoals ik zou willen dat ze zouden kunnen doen.

Ik voel me zo klein, zo stuurloos
Zo machteloos en wanhopig
En ik heb zo een verdo(e)mde pijn!
Ik word gek van al dat gedoe.

Dus God, heb jij even een momentje?
Een momentje rust voor mij?
God, heb je even een goed woordje?
Een goed woordje troost voor mij?

God, heb je even een sterke schouder?
Misschien zelfs een kleine schouderklop voor mij?
God, kan je me nu niet gewoon even helpen?
Omdat ik het, hier en nu, gewoon zo nodig heb?

Ik ben zo moe
En ik heb zo’ n zorgen
En ik heb geen tijd en geen liefde
Geen tijd en geen liefde meer voor mij

God, heb Je even een seconde?
Een seconde van jouw Zijn, dat is alles wat ik vraag!
Een seconde van Jouw Kracht en Liefde
Zodat ik gesterkt, getroost en van zelf vol vertrouwen weer verder wil.

God, ik heb zo’n pijn
Het doet zo’n pijn!
Iedere keer weer dezelfde fout
Ben ik nou zo dom?
Of is het leven gewoon zo?

God geef mij wijsheid
En dan maar een momentje van Jouw Liefde
Want ik weet het gewoonweg even niet meer!

God zei mij;
“Lief kind, lief mensenkind.
Ik ben er.
Altijd.
Ik draag je en verdraag je.
Ik ken jouw diepste wensen en verborgen pijn.

Ik weet hoe je ronddraait
Ronddraait in gedachten
Ik zie hoe je krampachtig adem haalt
Als het leven jou benauwt.
Ik zie hoe je van je af slaat
Juist als je vastgehouden wilt worden

Ik ken jouw donkere verlangens
Ik ken jouw zwarte zijn.
Ik ken jouw doem- en haatgedachten
Die jou in jouw hel doen ‘zijn’.

Ik weet hoe ‘zeer’ jij lief hebt
Ik ken jouw psyche en jouw lichaam
Tot op het bot
Door huid en haar

Jij wilde mij niet horen
Toen ik je zei:
Vertrouw Mij maar!
Jij wilde toch niet meer in Mij geloven?

Jij wilde Mij niet eren
Toen ik je vroeg in Mij te geloven
Dat jij alleen door Mij enig en volmaakt kon leren Zijn?

Jij wilde toch alleen vertrekken door het leven
Vanaf het moment dat je zelfstandig dacht te zijn?
Jij wilde toch zo nodig eenvoudig leven en je daarin volledig je zelf kunnen zijn?

Mijn lieve lieve kind, toch.
Ik mag jou nu wel troosten, als jij zelf de ander van en door jouw pijn wegstuurt?
Ik mag jou ontspannen, als de stress van leven jou belaagt?
Ik mag jou tot stilstand brengen, als de rem in jouw psyche weigert?
Ik mag jou nu wel vastpakken, als je wild om je heen naar medemensen slaat?

Mijn liefste lieve kind.
Dit doe Ik met al Mijn Liefde voor jou.
Jij bent mij dierbaar
Jij bent het Mij waard.
Jij bent Mij dit alles waard!
Kom maar in Mij.

Kom maar bij mij.
Je bent weer thuis.
Kom maar.
En voel je vrij…

Gemaakt door God.”

 
©ellisvogels 2011