Ik volg de druppel langs het raam
De lucht erachter grijs
Mensenkinderen gaan gebogen
Onder de buigende bomen door

Takken zwiepen
Windvlagen gieren
De stoep is nat
De dag nog lang

In mijn hoofd hoor ik;
“Het komt echt goed
Vertrouw mij maar
Ik heb de mensheid lief!”

Ik herinner mij de dagen
Dat mijn kind uit school naar huis toe kwam
Zo moe, de natte jas en modder aan de schoenen
Een dikke kus
“Het was wel leuk hoor mam
Heb je al wat te drinken voor mij?””

Ik zie door de druppels
De moeders ongeduldig
Wachten in de regen en de wind
Ik zie een moeder zeggen; “Schiet op, we gaan!”

Zachtjes zeg ik door het raam
Wacht toch even.
“Let toch even op.
Deze tijd gaat zo snel voorbij,
Voordat jij het weet
Zijn zij voorbij gegaan
Aan jouw ongeduld
En zien ze jou straks ook niet meer staan…

Echt, ik weet het uit ervaring
Elke jeugd gaat snel voorbij
Van jou, van mij, van een kind
Sneller dan ik ooit besefte
Het is zo weg, zo snel gegaan

Nu heb ik nog alleen herinneringen
Vol spijt en diepe pijn
Over alles dat is misgegaan
Door ongeduld van mij…

Nu graaf ik diep in mijn gedachten
Om te vinden wat ik toen had
Maar echt niet kon (be)grijpen
De liefde en de jeugd…
De mooiste tijd van (het be)leven
Samen…met mijn kind

Het is voorbij
Gevlogen
Net zoals die gure wind…

Nu zit ik hier alleen
Mijn huis is schoon en netjes
De klok tikt nog steeds in het zelfde ritme door
Nu veel te hard in mijn dove oren

Mijn handen hebben niets te zorgen
Niets meer te maken met en voor het leven
Van mijn kind….

Mijn vingers zijn nu krom gebogen
Mijn rug rechten kan ik nu ook niet meer
Ik ben niet trots op wat ik deed
Mijn tijd het goed te doen…
Is nu vervlogen.

God, haal me!
Haal me hier in Godsnaam weg
Ik zie ze doen wat ik ook deed
Het creëren van een levenlang kinderleed.

Ze luisteren niet naar mij
Ik roep naar ze uit
Maar niemand kan mij horen
Ik waarschuw hen
Maar zij zien mij niet
Zij willen het vast ook helemaal niet horen.
Net als ik, toe Jij het tegen mij zei…

Ik ben nu oud en moe
Zo moe ben ik nog nooit geweest
God, haal me weg
Ik wil niet meer
Alles weer opnieuw beleven

De dag is nog zo lang
De nachten blijven stil
De jaargetijden gaan al zo lang
Aan mijn raam voorbij…

Er is niemand om voor mij te zorgen
Ik ben nu oud, eenzaam en ongehoord
Mijn leven ben ik nu snel voorbij
Hoop ik…”

God zegt; “Ik haal je op als alles klaar is
Klaar voor liefdevol ontvangst van jou
Je zal getroost en opgevangen worden
Maar je hebt nu nog gewoon even tijd
Nodig

Om het goed te maken met jouw kind
Te zeggen dat je fout was
Dat je teveel bezig was
Met alles dat er eigenlijk niet toe deed.

Nu heb je nog maar even de tijd
Om lief te hebben
Zoals het toen eigenlijk al moest

Geef!
Vergeef!
Maak goed jou wat eens voortdreef
Het leven, de liefde van jouw kind en jou tezamen!

Laat zien en zeg hem/haar dat je heel trots bent op haar
Laat horen wat je toen niet zei!
Laat weten dat je van hem/haar houdt
Gewoon, nog nu!
Nu ben je daar nog.
Onthou…Het is dan nu nog steeds wel later
Maar beter nu dan nooit!”

Ik zei mijn kind hem/haar zo lief te hebben
En dat ik toen niet wist
Hoe ik het wel goed had kunnen doen
Maar dat ik wist hoe zeer ik fouten maakte
En dat ik hoopte het nog even goed te mogen doen…

De tranen lopen over onze wangen
De ogen van mijn kind zo blij
Onze handen vatten
Alles samen

Mijn kind, mijn kind
We zullen je nu ontvangen…
Omdat God zag dat het nu wel goed was…..

 

 

©ellisvogels2011