Zoals water over een hand stroomt
Wordt Liefde over de mens uitgestort
Het water loopt door de vingers
En dan lijkt de hand vanzelf weer leeg
Zelfs alsof deze nooit overgoten is geweest

En als ik dan, op dat moment, het water niet vertrouw
Wat ik toen toch echt even heb gezien
Maar vooral in, om en over mij heb ervaren
Is het soms heel erg moeilijk te aanvaarden
Dat er eerst water was, is en altijd zijn zal
Alleen het is niet zichtbaar in mijn hand

Liefde is als water
Vloeibaar, krachtig, licht
Altijd in beweging
Water over mijn hand
Is als liefde over mij
Soms zie ik het wel
Als het even zichtbaar is

En als ik weet dat ik het mis
Moet ik vertrouwen op mijn verstand
Dat liefde licht en zelfs onzichtbaar is
En dat het dit gegeven is
Wat het mij zo moeilijk maakt …

O God, ik wil als water, liefde zijn
Zacht maar o zo sterk
En net als water laat ik
Ook mijn sporen achter

Laat mijn spoor voor anderen
Niet verwoestend of afbrekend
Maar krachtig en gelukkig leven
Gevend en vooral vergevend zijn

Laat mijn spoor de ander die zoekt
In de goede richting leiden
Terug naar de Bron
Van al het leven!
Liefde!

 
©ellisvogels2013
Fragment uit ‘De Uitgesproken Meester’